Słowo Boże

Wielka Sobota

Wigilia Paschalna w Wielką Noc

Rdz 1,1 – 2,2; Ps 104 (103); Rdz 22,1-18; Ps 16 (15); Wj 14,15 – 15,1; Wj 15,1.2.4-5.17ab-18; Iz 54,4a.5-14; Ps 30 (29); Iz 55,1-11; Iz 12,2.3-4b.4cd-5; Ba 3,9-15.32 – 4,4; Ps 19 (18); Ez 36,16-17a.18-28; Ps 42 (41), 2-3; Ps 43 (42); Rz 6,3-11; Ps 118 (117); Mk 16,1-8

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Dz 10,34a.37-43; Ps 118 (117); Kol 3,1-4; J 20,1-9

Poniedziałek w oktawie Wielkanocy

Dz 2,14. 22-33; Ps 16 (15); Mt 28,8-15

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.