Jak pszeniczne ziarno…

Nie jesteśmy tu za karę ani też przez losu pomyłkę,

lecz z miłości samego Boga,

który w swej odwiecznej mądrości

przed wiekami nas wybrał i powołał,

byśmy Jego wolę do końca wypełniali.

Jesteśmy jak pszeniczne ziarno w glebę wrzucone,

które codziennie obumierać musi,

by mogło owoc przynosić.

Władysław Pytlak, Wesoła