Poeci dzieciom
Ubogi
Szedł biedny starzec, wychudły, blady,
Na twarzy zmarszczki, starości ślady,
Do nieba łzawe podnosi oczy;
A wtem chłopczyna z chatki wyskoczy.
„Czegóż to płaczesz, mój dziadku siwy?
Czy cię co boli, czyś nieszczęśliwy?”
A starzec na to: „Wyszedłem w drogę,
Kawałka chleba dostać
Pozostało do przeczytania:
59%
Drogi Czytelniku,
Pełny dostęp do artykułu i całego wydania jest płatny.
Polecamy zakup poprzez serwis: sklep.naszdziennik.pl oferujący szeroki wachlarz kanałów dostępu. .
